گل اميد

اگر زندگی رو ولش کنی خودش دنبالت میاد.
فقط باید ولش کنی…
میتونم ریلکس باشم، میتونم…

شب است، سکوت است، تنهایی است
رخوتی است در میان احساس
احساس رفته است، جایش را انتظار تاریک نجات گرفته است
آیا نجاتی وجود دارد
چه شد با ما که احساس نوشکفته را از ریشه کشتیم؟
سیاهی شب بر ما باد، بر ما گرفته، از ما نخواهد رفت…
ستاره ها هم نخواهند درخشید.

ای عشق که لابلای امواج و سیمها اینور و اونور میری، با سرعت نور هم میتونی دنیا رو عاشق کنی. فکر کنم با سرعت نور هم میتونی از بین بری!
عجب دنیاییه، دنیای دیجیتالی با عشق دیجیتالی!
اگر یه وقتی این امواج و سیمها از بین برن تکلیف عشق بشریت چی میشه؟!

شاید باید زندگی بی دقدقه را فراموش کرد
شاید باید نگرانیها را برای همیشه نگه داشت
شاید تقدیر این باید باشد!

بعضی مواقع گاد آدمو تو مسیری از زندگی قرار میده که گذشتن از این مسیر میتونه بسیار آموزنده باشه. البته ممکنه دردناک هم باشه که بیشتر مواقع هم هست. ولی یه جوری ادمو ورز میده.

نگرانی و استرس همیشه وقتی انجام یک کار برات اهمیت حیاتی داره، وجود داره! آروم و قرارو از آدم میگیره. بعضی مواقع هم با پریشونی همراه میشه.
الان همون حالتو دارم…

وقتی که صحبت اراده و توانمندی میشه یادش میفتم. زندگینامشو که مرور میکردم با خودم میگفتم اون میتونه یکی از بهترین الگوهای من باشه. این فرد آرزوهای بزرگی در دل داشت، آرزوهایی که در زمان خودش به راحتی دست یافتنی نبود ولی با اراده و پشتکار و تلاش به اونا رسید و دنیا رو دچار تحول بزرگی کرد. همه میدونند که یک نابغه در دنیای کامپیوتره ولی از نظر من بیشتر که نابغه در رسیدن به هدفه، هدفهای بزرگ. در دنیای تجارت شگفتی آفرید. تونست بعد از حدود ۱۷ سال ثروتمندترین فرد آمریکا بشه.
این فرد شخصی نیست جز ویلیام گیتس
اسطوره اراده در رسیدن به اهداف بزرگ!
بیل آخرین روزهای خودشو در مایکروسافت میگذرونه، خواستم تا با این مناسبت مطلبی از یکی از بزرگترین الگوهای زندگیم بنویسم.

عشق هم شیرین و ترش داره، گاهی هم تلخ میشه.
ولی شیرینیه بعد از ترشی و تلخیش واقعا شیرینه. پس تلخی و ترشیش هم زیاد بد نیست.
اینم واسه خودش دیدگاهیه.

بنوش عزیزم
بنوش باده ی ناب را
بنوش و دمی با من همراه شو
بنوش و دنیای مرا تجربه کن
همان دنیای دیوانگان بی دل…